De geur van kastanjebloesem
- biesousbrugge
- 18 jun
- 2 minuten om te lezen
Ik wandelde zonet op een warme zomeravond in de regen en rook de geur van kastanjebloesems. Een typische zomerse, warme geur die me instant dankbaar en gelukkig maakt.

De bloesems die ik rook, hangen namelijk aan kastanjebomen in het bos van kasteel Rooigem in Brugge. In dat bos wonen tienduizenden bijen die ik als imker zo goed mogelijk probeer te verzorgen. Ik zoek daarbij naar een evenwicht tussen de bijen zo weinig mogelijk storen en toch af en toe ingrijpen voor noodzakelijke ‘interventies’.
Morgen, wanneer de zon weer schijnt, zullen die bijen de bloesems bezoeken die ik nu ruik. Ze zullen er nectar en stuifmeel verzamelen en zo de boom bevruchten. Van daaruit start een nieuwe levenscyclus: voor de boom én voor de bijen zelf. De honing die ze verzamelen is namelijk hun wintervoeding: hun garantie op overleven tot een volgende lente waarin hun groeicyclus opnoieuw begint.
Met een beetje geluk, en op voorwaarde dat er genoeg honing overblijft voor de bijen om de winter door te komen, kan ik binnen een aantal weken wat van die boshoning oogsten.
De geur die me nu zo blij maakt, zal me dan tegemoet waaien uit de slingermachine. De draaibeweging van de honingramen in de centrifuge, vult dan de kamer met een betoverende zoete geur, afkomstig uit de nectar waaruit de bijen hun vloeibare goud vervaardigen. Ik zal die specifieke kastanjebloesemgeur keer op keer mogen proeven, telkens wanneer ik een potje honing opendraai om mijn boterham te besmeren.
Ik beschouw het als een echt privilege om via het imkeren ‘de natuur’ van zo dichtbij te mogen ervaren en beleven. Om te zien, voelen, ruiken, ondervinden hoe alles verbonden is met elkaar. Ook wij als mensen.
En het is precies die verbinding in ecosystemen die me motiveerde op Biesous op te richten. Om te onderzoeken hoe we als mensen natuurprincipes kunnen inzetten op de werkplek. Om leiderschap te ontwikkelen volgens de systemen van collectieve intelligentie die we ook in ecosystemen en bijenvolken zien. Om mensen te verbinden met elkaar, hun omgeving en het ecosysteem waarin ze leven én werken.
Want een sales afdeling die niet begrijpt wat de visie van de organisatie is, kan niet op zoek gaan naar de juiste klanten. Een marketingteam dat niet ervaart welke cultuur er ‘zou moeten leven’, kan die niet overdragen naar de buitenwereld. Een logistiek team dat zich niet verbonden voelt met de missie van de organisatie, zal zich minder ‘smijten’. Laat ons werk maken van het bouwen aan die verbindingen, van het blootleggen van collectieve intelligentie binnen organisaties. Want daar zit de kracht om te bouwen aan een levend en gebalanceerd ecosysteem.
Alles is verbonden. Overal.





Opmerkingen