Ik wandelde zonet op een warme zomeravond in de regen en rook de geur van kastanjebloesems. Een typische zomerse, warme geur die me instant dankbaar en gelukkig maakt. De bloesems die ik rook, hangen namelijk aan kastanjebomen in het bos van kasteel Rooigem in Brugge. In dat bos wonen tienduizenden bijen die ik als imker zo goed mogelijk probeer te verzorgen. Ik zoek daarbij naar een evenwicht tussen de bijen zo weinig mogelijk storen en toch af en toe ingrijpen voor noodzake

Er was een tijd waarin ik dacht dat leiderschap iets was wat je deed. Een rol. Een functie. Iets wat je uitoefende op anderen. Tot ik begon te voelen dat het niet klopte. Want echte verandering in organisaties ontstaat niet door meer controle, meer sturing of meer druk van bovenaf. Ze ontstaat wanneer mensen zichzelf herkennen in wat ze doen. Wanneer ze verantwoordelijkheid niet krijgen opgelegd, maar zelf opnemen. Wanneer er eigenaarschap - of ownership - is. Wat de bijenkas

Veel organisaties investeren in werkplezier. Teambuildings, welzijnsinitiatieven, verbindingsacties. Op zich zijn ze waardevol, maar ze missen vaak de kern. Want vreugde laat zich niet organiseren. Vreugde is een gevolg. De echte vraag is: een gevolg waarvan? Wat de bijenkast ons leert over duurzaam leiderschap Een bijenvolk wordt niet geleid door de koningin. Zij geeft geen instructies en verdeelt geen taken. De beweging ontstaat in het netwerk: bijen nemen signalen waar, st